सह्याद्री कोसळतोय… आणि आपण त्याला अजूनही “नैसर्गिक आपत्ती” म्हणतोय
सह्याद्री कोसळतोय… आणि आपण त्याला अजूनही “नैसर्गिक आपत्ती” म्हणतोय
मागील काही दिवसांत सह्याद्रीच्या अनेक भागा...
Canopy to Constellation Part 2
Living Under a Shared Sky
Under the stars, man lifts his borrowed sight,
While ro...
मन, मृत्यू… आणि त्या पलीकडचं काहीतरी
मन, मृत्यू… आणि त्या पलीकडचं काहीतरी
एखादा माणूस अचानक नाहीसा होतो…
कालपर्यंत बोलत होता, हसत होता… आणि आज ...
Shunya, Atishunya, Mahashunya &; Sarvashunya
Understanding Shunya, Atishunya, Mahashunya & Sarvashunya
In our ancient Hindu Vedic Sanskriti, great yog...
Winter for a Reason
It's Winter for a Reason
Seasons
Seasons! How much they impact us, how much are we dependent on them,...
सह्याद्री : जीवन सुसह्य करणारा पर्वत
सह्याद्री : जीवन सुसह्य करणारा पर्वत पहाटेच्या झुंजुमुंजू...
शहरात रुजलेलं निसर्गबीज : सुहास
शहरात रुजलेलं निसर्गबीज : सुहास
धाबा गावची पाळंवाट – सुहास कडूंचं मुळ
अमरावती जिल्ह्यातील धाबा नावाचं एक लहान...
पिसोरी – सह्याद्रीतील माणसापेक्षाही जुना-जाणता प्राणी
दोन मे ते पाच मे असे एक लहान मुला-मुलींचे निसर्गशिबिर निसर्गशाळा येथे होणार होते. त्यासाठी आवश्यक त्या सर्व साहित्याची खरेदी करुन मी एक मे रोजी पुण्यातुन
इर्शाळवाडी दुर्घटनेच्या निमित्ताने गोष्ट सह्याद्रीची – भाग दोन
महाराष्ट्राची वीस जुलै ची सकाळ देखील अशीच एक तीव्र वेदनादायी बातमी घेऊन उजाडली. एक अख्खं गाव, चाळीसेक घरांचे एक गाव, दोनेकशे लोकांची वस्ती असलेले एक गाव, आपापल्या घरात रात्रीच्या झो[एत असलेले एक गाव अचानक एका डोंगराखाली दडपले गेले. माळीण पेक्षा या घटनेची तीव्रता जरी कमी असली तरी भौगोलिक दृष्ट्या दोन्ही घटना सारख्याच आहेत. पुर्वी तळीये, रायगडवाडी या दुर्घटना देखील वेदनादायी होत्या. दरड कोसळणे या क्रियापदाने या घटनांची तीव्रता लक्षात येणार नाही. डोंगर कोसळणे असा शब्द प्रयोग आता आपणास करावा लागेल. या घटनांमध्ये अजुन एक साम्य आहे ते म्हणजे डोंगर कोसळताना मातीचे प्रचंड मोठे ढिगारे उताराच्या दिशेने खाली घसरले व शतकांच वारसा असलेल्या वाड्या वस्त्या उध्वस्त झाल्या. मनुष्यहानी झाली. अनेक कुटूंबांचे आधार संपले, जीवाभावाची नाती संपली.
इर्शाळवाडी दुर्घटनेच्या निमित्ताने गोष्ट सह्याद्री – भाग एक
म्हणजेच काय तर आपला भारत आणी भारतातील प्रत्येक पर्वत (हिमालय अपवाद) तितकाच जुना आहे जितके पृथ्वीचे वय आहे. येथील मातीचा कण न कण असा का झाला याचे कारण या मातीने इतक्या करोडो वर्षाम्च्या अनुभवातुन हे शिकले आहे की या सुर्यमंडलात, या अवकाशात तग धरायची असेल तर त्यासाठी कसे स्वतःमध्ये बदल केले पाहिजेत.